سوخو-24 ها در ابتدای ساخت خود از تجهیزات الکترونیکی ضعیفی برخوردار بودند و طبق گزارشات ، هیچ گونه تجهیزات جنگ الکترونیک مثل اخلالگر بطور داخلی و پیش فرض روی آنها وجود نداشت ، در طول دوره های ارتقای M و M2 اما این ضعف سوخوها با نصب شدن تجهیزات جدید تا حدی پوشش داده شد . بنده از سامانه های قدیمی بکار رفته در مدلهای طبق اطلاعات موجود ، سامانه های الکترونیکی (هدفگیری ،جنگ الکترونیک و ..) Su-24M تحت سیستم یکپارچه ی هدایتی-تهاجمی PNS-M Tigr باهم هماهنگ میشوند : 1- رادار Orion-A و رادار Relyief: در Su-24M مثل بقیه ی هواپیماهای حمله ی زمینی در واقع دو رادار در دماغه ی هواپیما وجود دارد ، یک رادار برای شناسایی عوارض زمین (Terrain Following) و قابلیت حرکت در ارتفاع پایین بدون برخورد به زمین و رادار دیگر برای کشف اهداف هوایی . در Su-24M وظیفه ی کشف اهداف هوایی بر عهده ی رادار Orion-A و وظیفه ی شناسایی عوارض زمین بر عهده ی رادار Relyief قرار دارد . دماغه ی Su-24M ، دیش رادار پهنتر که در قسمت بالا قرار دارد Orion-A و دیش کوچکتر پایین Relyeif است رادار Orion-A از نوع پالس داپلر (Pulse Doppler) است که همانطور که از نامش مشخص است ، از اثر داپلر که از موارد مهم قوانین الکترومغناطیسی میباشد برای کشف هدف و تعیین سرعت استفاده میکند ، طرز کار کلی این رادار ارسال یک موج مغناطیسی با فرکانس و فاز مشخص ، دریافت موج مغناطیسی بازگشتی ، اندازه گیری فرکانس و تغییر فاز (Phase shift) موچ بازگشتی و تعیین موقعیت سرعت هدف با استفاده از قوانین اثر داپلر و سرعت هواپیماست . این رادار که روی طول موج 8 میلیمتر کار میکند ابتدا برای Su-7 طراحی شده بود اما به علت وزن و ابعاد زیاد رادار (طول دیش رادار Orion-A حدود 1.4 متر است) کنار گذاشته شد و در طرح Su-24 مورد بهسازی و استفاده قرار گرفت ، مدل اولیه ی این رادار (Orion) دارای برد 150 کیلومتر بود .تصاویر حرکت هواپیما Terrain following با استفاده از رادار Relyief از صفحه ی کلاهخود یک خلبان Su-24 2- سنسور الکترواپتیکال Kaira-24M ، این سیستم وظیفه ی اسکن لیزری سطوح زمینی برای شناسایی اهداف و هدایت موشکهای هدایت لیزری-تلویزیونی میباشد ، در عین حال این سیستم قابلیت اسکن تلویزیونی برای نمایش به خلبان (نظارت بر صحنه ی نبرد) یا ارسال به مرکز فرماندهی را نیز دارد . Kaira-24M مدل ارتقا یافته ی سیستم لیزری Kaira-1 (که روی MIG-27K نصب شده بود) میباشد . در ابتدا قرار بود این سنسور در دماغه ی هواپیما (بجای سیستم Chaika) نصب شود ، اما بعدا مکان آن به بدنه و زیر مرکز ثقل هواپیما منتقل شد که باعث کاهش اثر نوسانات روی عملکرد سیستم و افزایش ضریب دقت آن شد. سیستم Kaira-24M نصب شده روی Su-24M این سیستم قابلیت پوشش 35- تا 35+ درجه در قوس طرفین (azimuth) و 6- تا 160+ درجه در راستای centerline هواپیما بوده ، برد این سیستم 12 کیلومتر میباشد . عکسی از سیستم هدفگیری تلویزیونی Kaira-24M 3 3- سیستم هشدار موشکی L-082 Mak IR/UV: این سیستم با استفاده از سنسورهای IR/UV اثرات حرارتی یا فرابنفش شلیک موشکها یا موشکهایی که در حال نزدیک شدن به هواپیما هستند را کشف میکند . المانهای این سیستم در بالای Fuselage مرکزی و زیر Fuselage جلویی هواپیما نصب شده اند . 5- کیت جنگ الکترونیک FILIN-N : این کیت ECM برای دفاع از هواپیما در شرایط جنگ الکترونیک (EW) طراحی و به هواپیما اضافه شده است و شامل قسمتهای زیر میباشد : 5- الف) سیستم هشدار دهنده ی راداری Beryoza / SPO-15 : این سیستم هیبریدی گیرنده ی راداری در حالت آنالوگ/دیجیتال که جانشین سیستم Sirena-M (که در مدل اولیه Su-24 استفاده میشد) است ، این سیستم از المان های مختلف از جمله آنتن ، نشانگر در کابین خلبان ، کامپیوتر پردازشی ، انتن محاسبه ی زاویه (امواج راداری) و انتن های دوربرد میباشد . المانهای سیستم هشدار راداری SPO-15 برخلاف بقیه هواپیماها که برای کشف قفل راداری از دو سیستم کشف 180 درجه ای در جلو و عقب هواپیما استفاده میکنند ، SPO-15 تمام 360 درجه ی اطراف هواپیما را پوشش میدهد ، باند پوششی این سیستم از 4.45 تا 10.35 گیگاهرتز میباشد و باند کاری (Bandwidth Capability) آن 20 کیلوهرتز است . این رادار علاوه بر کشف محل رادارهای دشمن و قابلیت اولویت بندی تهدیدات راداری برای خلبان ، قابلیت کشف حالات مختلف از جمله اینکه آیا روی هواپیما قفل راداری شده (STT mode) یا اینکه یک موشک هدایت راداری به سمت هواپیما ارسال شده را دارد . گفته میشود این سیستم قابلیت کشف رادارهای جنگنده های دشمن در فاصله ی 120% بردی که هواپیمای دشمن میتواند (با استفاده از رادار) موشکی شلیک کند را داراست . محل نصب آنتنهای این سیستم در اطراف دم و هواکشهای (Air intake) موتورهای جت هواپیماست. 5-ب) اخلالگر راداری فعال Geran-F SPS-161 : آنتنهای این اخلالگر در زیر چتر کاهش سرعت ، زیر Rudder و زیر دماغه ی هواپیما هواپیما قرار گرفته اند . 5-پ) سیستمهای اینرسیایی ، سیستم تشخیص دوست از دشمن (IFF) ، سیستم ILS و سیستم ضبط کننده ی اطلاعات پرواز هواپیما علاوه بر موارد گفته شده در بالا ، Su-24M از برخی Pod های کمکی برای هدایت موشکهای با مکانیزم هدایتی مخصوص و یا سیستمهای ارتباطی بهره میبرد : 1- Fantasmagoria ELINT Pod : این پاد ، همونطور که دوستان هم اشاره کردند ، یک پاد دیتالینک خارجی با قابلیت کشف موقعیت فرستنده های راداری (Radar emitter) ، طبقه بندی اطلاعات مربوط به این فرستنده ها و هدایت موشکهای ضد رادار از جمله موشک KH-58 و KH-31 را داراست ، دو مدل این پاد که به Fantasmagoria-A / L-080 و Fantasmagoria-B / L-081 هستند که هر کدام باندهای مختلفی را پوشش میدهند Fantasmagoria-A / L-080 Fantasmagoria-B / L-081 2- APK-9 Datalink Pod : این پاد دیتالینک برای هدایت موشکهای KH-59 Stand off و KH-59M استفاده میشود ، وظیفه ی اصلی این سیستم شناسایی اهداف ، جمع آوری اطلاعات (موقعیت) اهداف و هدایت موشک به سمت آنها است ، طول این موشک 4 متر و وزن آن 260 کیلوگرم است.